Αγροτικές απασχολήσεις

Το αλέτρι (άροτρο) είναι πανάρχαιο γεωργικό εργαλείο. Πλήρη περιγραφή του αρχαίου αρότρου μας άφησε ο Ησίοδος (γι αυτό το ονομάζουμε Ησιόδειο άροτρο).

Το άροτρο που χρησιμοποιήθηκε, σε όλη την Ελλάδα, στους νεότερους χρόνους δεν διέφερε και πολύ από το Ησιόδειο. Εγκαταλείφθηκε όταν επικράτησαν τα πολύπλοκα και τέλεια μηχανικά άροτρα.

Το άροτρο αποτελείται από δύο κυρίως μέρη, το ζυγό και το αλέτρι (μαζί λέγονται ζυγάλετρα). Ο ζυγός πάλι αποτελείται από τον κυρίως ζυγό και δύο ζεύλες, που χρησιμεύουν για να συγκρατούνε την κεφαλή του βοϊδιού κάτω από τον ζυγό.

Εκτός από τα δύο κύρια μέρη του ζυγού έχουμε τις ζυγότρυπες, τα πιζούλια, τη σκάλη ή κουλούρα, τα λουριά ή ζυγοκούλουρα και το κόκαλο.

Το κυρίως αλέτρι αποτελείται από τα εξής μέρη:

α. Τη χειρολαβή η οποία αποτελεί τη λαβή του αρότρου.

β. Το αλετροπόδι. Ξύλο το οποίο έχει περίπου το σχήμα της γωνίας, την οποία σχηματίζει ο ανθρώπινος μηρός με την κνήμη όταν είμαστε καθιστοί.

γ. Το υνί ή γυνί, αιχμηρό σιδερένιο όργανο, το οποίο εφαρμόζει στο αλετροπόδι.

δ. Τα φτερά του υνιού, που κάνουν μεγαλύτερη την αυλακιά.

ε. Τις σφήνες, που χρησιμεύουνε για να σφίγγουνε τα διάφορα μέρη του αρότρου. Έχουμε τις εξής σφήνες: Την κολόσφηνα ή πρωτόσφηνα, την σπαθόσφηνα και την ξυλόσφηνα.

στ. Το σταβάρι, το οποίο μπαίνει, σφηνώνεται στη σταβαρότρυπα που υπάρχει γι’ αυτό το σκοπό στο αλετροπόδι.

ζ. Η σπάθη. Με το όνομα αυτό καλείται πλατύ ξύλο ή έλασμα πλάτους 5εκ. Και μήκους 40 ως 50 εκ. Η σπάθη στερεώνεται με την σφήνα στο ξύλινο στήριγμα και κάθετα κοντά στι υνί. Περνά από την τρύπα του σταβαριού και περισσεύει περίπου 10 εκ. πάνω απ΄ το σταβάρι.

η. Ο καβαλάρης: Είναι μικρό ξύλο σφηνωτό που περνιέται σταυρωτά σε τρύπα της σπάθης και στηρίζει το επανωδέσιμο της σπάθης με το σταβάρι.

θ. Το κλειδί. Είναι περασμένο στην πάνω άκρη του σταβαριού σε μια τρύπα που έχει γίνει γι’ αυτό το σκοπό. Από το πάνω μέρος προεξέχει και έχει κεφάλι σαν δέστρα. Από το κλειδί περνάει η ζυγοκουλούρα για να κρατιέται ο ζυγός.


Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

« Αγροτικές απασχολήσεις »