Αγροτικές απασχολήσεις

Η. Το Βοτάνισμα (βότανος)

Το βοτάνισμα (βότανος) γινότανε συνήθως σύμφωνα με το είδος σιτάρι, καλαμπόκι κ.λ.π. Είναι μια υποχρεωτική καλλιέργεια γιατί βγάζεις με τα χέρια ή με το σκαλιστήρι όλα τα ζιζάνια και αφήνεις μόνο την κύρια καλλιέργεια.

Το βοτάνισμα είχε και μια πρόσθετη ωφέλεια ότι με τα φρεσκοκομμένα χόρτα ταΐζανε τα ζώα.

Θ. Ο θερισμός (θέρος)

Για τα κριθάρια, τα κουκερικά και τις φακές, ο θερισμός γινότανε τον Ιούνιο ή Ιούλιο.

Τα κουκιά και οι φακές μαζεύονται, δηλαδή κόβονται με τα χέρια. Δουλειά πολύ κοπιαστική και βασανιστική γιατί ήτανε ξερά και σκληρά τα φύλλα και οι κορμοί και έτσι τραυματίζανε τα χέρια.

Για το στάρι και το κριθάρι ο θερισμός γινότανε τον Ιούνιο. Γι’ αυτό ο μήνας αυτός λεγότανε και ‘’θεριστής’’.Ο θερισμός γινότανε με δρεπάνια από άντρες και γυναίκες. Οι θεριστές ξεκινάγανε σε μια ευθεία γραμμή, ο ένας δίπλα στον άλλο. Αρχίζανε από τη μία άκρη του χωραφιού και θερίζοντας φτάνανε στην άλλη άκρη.

Στο θερισμένο χωράφι έμενε το κάτω μέρος από το στάχυ, ένα μικρό κομμάτι άχυρο που χρησίμευε για να βοσκούνε τα ζώα. Μια αγκαλιά θερισμένα στάχυα τα δένανε με άλλα στάχυα σε αγκαλιές που τα λέγανε χειρόβολα. Τρία ή τέσσερα χειρόβολα κάνανε ένα δεμάτι. Τα εκατό περίπου δεμάτια λέγονταν φόρτωμα.

Τα φορτώματα τα κουβαλάγανε με μουλάρια και τα πηγαίνανε δίπλα στο αλώνι όπου τα θεμωνιάζανε. Δηλαδή τα κάνανε μεγάλους σωρούς στρογγυλούς ή τετράγωνους προσεκτικά βαλμένα σαν να χτίζανε τοίχο. Κάθε μεγάλος σωρός λεγότανε θεμωνιά. Το σώριασμα σε θεμωνιές το λέγανε θεμώνιασμα.

Τις θεμωνιές τις σκεπάζανε με στάχυα για να μην περάσει νερό όταν βρέξει.

Ο θερισμός και το σώριασμα σε θεμωνιές κρατάγανε όλο τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Τον Αύγουστο ερχότανε η σειρά για το αλώνισμα για αυτό και ο μήνας αυτός λεγότανε Αλωνάρης.

Ο θερισμός ήτανε πολύ κοπιαστικός, κράταγε όλη μέρα, από το πρωί ως το ηλιοβασίλεμα και πιανότανε η μέση από το πολύωρο σκύψιμο. Μια σύντομη διακοπή γινότανε το μεσημέρι για φαγητό.


Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

« Αγροτικές απασχολήσεις »