Αγροτικές απασχολήσεις

ΙΑ. Το Λίχνισμα.

Μετά το αλώνισμα έρχεται το λίχνισμα. Δηλαδή σηκώνανε τα τριμμένα στάχυα ψηλά και τα τινάζανε στον αέρα. Αυτή η δουλειά γινότανε με ξύλινα ραβδιά με δύο, τρία ή και τέσσερα δόντια μπροστά.

Το απογευματινό αεράκι έπαιρνε τα άχυρα στο πλάι και ο καρπός σαν βαρύτερος σωριαζότανε κάτω καθαρός από άχυρα.

Όταν τελειώνανε με τα άχυρα, με ένα ραβδί διχτυωτό σαν κόσκινο στη μία άκρη σηκώνανε τον καρπό στον αέρα και καθάριζε ο μπουχός, δηλαδή η σκόνη από τα στάχυα καθώς και τα ψιλοκομμένα μουστάκια του σταχυού που τα λέγανε άγανα.

ΙΒ. Το Κουβάλημα και το Μέτρημα του Καρπού.

Όταν τελείωνε και το λίχνισμα βάζανε τον καθαρό καρπό σε σακιά (σάκιασμα) και τον κουβαλάγανε σπίτι τους. Εκεί τον αποθηκεύανε σε κασέλες ή σε τσουβάλια, με σκοπό να τον αλέσουν, όταν τελείωνε το αλεύρι τους.

Προτού πάνε τον καρπό στο μύλο για άλεσμα, φροντίζανε να φυλάξουν αρκετό για την καινούργια σπορά.

Συνήθως οι παλαιότεροι μετράγανε την παραγωγή σε φορτώματα ή σε καρπό με τους ντενεκέδες. Έτσι υπολόγιζαν πόσες οκάδες σιτάρι βγάλανε και υπολόγιζαν το ψωμί της χρονιάς σύμφωνα με την οικογένεια, που είχαν και εάν ο υπολογισμός ήταν ελλειματικός, φρόντιζαν μέχρι την επόμενη σοδειά να εξοικονομήσουν το υπόλοιπο σιτάρι.

ΙΓ. Το Κοσκίνισμα

Κοσκίνισμα λέμε, ακόμα και σήμερα, το καθάρισμα του σταριού και του κριθαριού, από την ίρα, τα άχυρα και τις ξένες προσμίξεις και κυρίως το καθάρισμα του αλευριού, από πίτουρο, ξερά άγανα και κάθε ξένο σώμα.

Το κοσκίνισμα γινότανε με το κόσκινο, το ρεμόνι και την κρισάρα, τρία πολύ χρήσιμα οικιακά σκεύη του παλιού καιρού.

Το κόσκινο: Ήτανε μια στρογγυλή, πλευρική στεφάνη με μια συρμάτινη σκάρα στη βάση.

Με το ρυθμικό τίναγμα (πέρα – δώθε) ανάμεσα στα χέρια της νοικοκυράς πέφτανε από τις τρύπες τα σπυριά της ίρας, που ήτανε μικρά, καθώς και τα αγανά και έμενε ο καθαρός καρπός. Αν η ίρα μείνει μαζί με τον καρπό και αλεστεί, το ψωμί που θα γίνει είναι επικίνδυνο. Όταν φαγωθεί φέρνει ναυτία, εμετούς, τρεμούλα. Γι΄αυτό προσέχανε και καθαρίζανε τον καρπό καλά, πριν από το άλεσμα.

Η κρισάρα: Η κρισάρα είναι ένα μικρότερο κόσκινο, με ψιλή σκάρα για να περνάει το αλεσμένο αλεύρι καθαρό, απαλλαγμένο από πίτουρα, σκύβαλα, σκουπιδάκια ή πετραδάκια και άλλα ξένα σώματα.

Αυτά τα τρία οικιακά σκεύη (κόσκινο, ρεμόνι και κρισάρα) ήτανε τα όπλα της νοικοκυράς στον αγώνα για την κατασκευή του ψωμιού και άλλων νόστιμων ζυμαρικών.


Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

« Αγροτικές απασχολήσεις »