Οι γιορτές

Ε. Ανάσταση του Χριστού. Λαμπρή.

Όπως ξέρουμε το Πάσχα δεν έχει σταθερή ημερομηνία, είναι όμως πάντα Κυριακή. Γνωστό είναι ότι πριν από το Πάσχα, είναι η Κυριακή των Βαΐων και συνέχεια η Μεγάλη Εβδομάδα. Και εδώ ο κόσμος τρέχει στις Εκκλησίες.

Παλιά η Ανάσταση και συνέχεια η θεία Λειτουργία, γίνονταν ώρα 5η ξημερώνοντας Κυριακή και όχι όπως γίνεται τώρα, Σάββατο ώρα 12 νυκτερινή. Ο κόσμος δεν έφευγε μετά την Ανάσταση, αλλά καθόταν και στη Θεία Λειτουργία (και τώρα κάθονται όχι όμως πολλοί). Όταν τελείωνε η Θεία Λειτουργία γύριζε ο κόσμος στα σπίτια τους, ήταν πια μέρα. Έτρωγε ο καθένας ότι είχε και αναπαυόταν. Ύστερα από το μεσημεριανό φαγητό, τ’ αργά (απόγευμα) πήγαινε πάλι στην Εκκλησία όλος ο κόσμος για τη Δεύτερη Ανάσταση. Μετά το τέλος της ακολουθίας έβγαιναν έξω στο Χοροστάσι (Προαύλιο της Εκκλησίας) και οι νέοι, αγόρια και κορίτσια αλλά και ηλικιωμένοι Μερακλήδες, στήναν το Χορό, Τσιάμικο, Καλαματιανό, το Γαϊτανάκι στα Τρία κ.λ.π. Τις περισσότερες φορές δεν υπήρχαν όργανα και έτσι τραγουδούσαν μόνοι τους αυτοί, χόρευαν και όλοι αυτοί που ήταν στο Χοροστάσι. Καμιά φορά έρχονταν οργανοπαίκτες Κων. Μπαλαγιάννης, βιολί, Κων. Θανασούρας, κλαρίνο, και Γεωργ. Ρήγας (Καναπίτσας), σαντούρ(ι) από το διπλανό χωριό, τη Στάγια (Σημερινός Πλάτανος). Ωραίοι, πολύ μερακλήδες οι Σταγιώτες.

Τα κουρτσόπλα του Χωριού, όμορφες κοπέλες, στολισμένα με πολύχρωμα παραδοσιακά ρούχα, υφαντά ή πλεκτά με τα μαντήλια στο κεφάλι, (Βαμπακέλες) άσπρα και με τις πολύ ωραίες φωνούλες τους, μαζί με τους Νέους και εκείνοι Λεβέντες, έδιναν ζωή, έδιναν Χαρά, έδιναν κάφι στο Χωριό. Προσπαθούσαν μόνοι τους να ψυχαγωγηθούν. Έτσι περνούσε η μέρα της Λαμπρής.

Και την άλλη μέρα κάτι γινόταν, αλλά μικροπράγματα. Όπως και τώρα, έτσι και παλιά, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα τύχαινε να είναι η Γιορτή τ’ Αϊγιώργη. Την ημέρα αυτή, ήταν ωραία εποχή Άνοιξη 23 Απριλίου.Η Θεία Λειτουργία γινόταν στην Εκκλησία τ’ Αϊγιώργη. Πολλά δέντρα ήταν μισοανοιγμένα, άλλα φουσκωμένα τα μπουμπούκια τους, χορταράκι πράσινο, κάπου κάπου και κανένα λουλουδάκι, Χαρά Θεού αλλά και τα γύρω Βουνά ήταν παρδαλά από το Χιόνι.

Και εκεί γινόταν Πανηγύρι, καμιά φορά με όργανα, αλλά και χωρίς όργανα.

Λίγο πιο πέρα από το προαύλιο της Εκκλησίας, έψηναν κανένα αρνί ή κατσίκι οι Ανέστης Ψυχογυιός, ο Λαϊγιάννης (Ιωάννης Λάγιος) και ο Παναγ. Χονδρογιάννης, οι οποίοι φώναζαν για το τι πολύ καλό κοκορέτσι.

Από χρόνια τώρα δεν γίνεται το Πανηγύρι, αλλά ούτε και αυτή η Θεία Λειτουργία. Η Λειτουργία γίνεται στην Εκκλησία Αγ. Νικολάου. Σπάνια να γίνει στον Αϊγιώργη.


Σελίδες: 1 2 3 4 5

« Οι γιορτές »