Οι παλαιοί κυριακοχωρίτες

Β. Η Φανέρωση του Αρραβώνα

Αφού ο προξενητής ή η προξενήτρα έφερναν σε πέρας το συμπεθεριό, επακολουθούσε συνάντηση των συμπεθέρων και ντουφεκιές με τις οποίες το «φανερώνουν» δηλαδή κάνουν το γεγονός ευρύτερα γνωστό.

Κατά το επίσημο αρραβώνα, ο γαμπρός μαζί με τους στενότερους συγγενείς του, πηγαίνει στο σπίτι της νύφης για να «περάσουνε δακτυλίδι», ημέρα πάντοτε Κυριακή. Δύο ημέρες πριν τον αρραβώνα ο γαμπρός συνηθιζόταν να στέλνει στο σπίτι της νύφης σφαχτό και ένα ταψί ψωμί.

Γ. Ο Αρραβώνας στα Παλαιότερα Χρόνια

Τα παλαιότερα χρόνια, στο θέμα του αρραβώνα και του γάμου, τα πράγματα ήταν αυστηρότερα. Η προετοιμασία του αρραβώνα και του γάμου, έμοιαζαν περισσότερο με μια καλο-οργανωμένη στρατιωτική επιχείρηση.

Οι Κυριακοχωρίτες ακολουθούσαν με προσήλωση απαράβατη, μια σειρά εθιμοτυπικών πράξεων και κανόνων. Τηρητές και εκτελεστές των άγραφων αυτών κανόνων, ήταν τα σόγια του γαμπρού και της νύφης. Το μόνο που είχαν να κάνουν οι δύο υποψήφιοι σύζυγοι ήταν να δείξουν απόλυτη υπακοή στις εντολές των γονέων και των γερόντων δηλαδή στους ανθρώπους που ανήκαν στο δικό τους σόι.

Αυτό φαίνεται στις μέρες μας πολύ αυστηρό και παράδοξο. Πρέπει όμως να αναλογιστούμε ότι στη Ρούμελη του παλιού καιρού, κάθε άτομο ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με το «σόι», την «πατριά», που αποτελούσαν το πλαίσιο μέσα στο οποίο ζούσε, μεγάλωνε και ευδοκιμούσε. «Σόι» και «πατριά» σημαίνουν οικογένεια, δηλαδή πατέρα, μητέρα, αδέλφια και όλους τους εξ αίματος συγγενείς, παππούδες, θείους, πρώτα – δεύτερα ξαδέλφια κλπ. Αυτός ο σεβασμός και ο σύνδεσμος με το «σόι» εξηγείται αν σκεφτούμε ότι σε καιρό σύγκρουσης με άλλη οικογένεια, το άτομο μόνο στο σόι του μπορούσε να βασίζεται.

Την ημέρα του αρραβώνα, ο γαμπρός όταν έφτανε λίγο πριν από την πόρτα της νύφης, τον υποδέχονταν δύο άντρες συγγενείς, οι οποίοι έπιαναν τον γαμπρό από τα χέρια και τον οδηγούσαν στο εσωτερικό του σπιτιού. Κατά τη σύντομη αυτή διαδρομή οι συνοδοί προσέχανε να μην αγγίξει ο γαμπρός τους παραστάτες της εισόδου ή να μην πατήσει πάνω σε λίγο λάδι που είχε χυθεί στο κατώφλι σε σχήμα σταυρού.


Σελίδες: 1 2 3 4 5 6 7 8

« Οι παλαιοί κυριακοχωρίτες »