Τα σπίτια μας

Β. Κλινοσκεπάσματα – Ρουχισμός

Ρούχα για το ντύσιμο (σκουτία).

Τσεμπέρες: Είδος μαντηλιού για την κάλυψη του κεφαλιού. Τις τσεμπέρες τις φοράγανε οι γυναίκες. Άλλοτε μαύρες (για πένθος βαρύ). Άλλοτε καφετιές για ελαφρότερο πένθος. Και τέλος λευκές για τα ανύπαντρα κορίτσια, όταν δεν είχανε πένθος.

Χοντρόρουχα για κλινοσκεπάσματα: (Βελέντζες, μπατανίες, πανωσέντονα, κατωσέντονα).

Πάντες: Ένα κομμάτι ύφασμα με όμορφες ζωγραφιές για το στόλισμα των τοίχων .

Γ. Ο Αργαλειός

Όπως το αλέτρι αποτελούσε το σπουδαιότερο εργαλείο του γεωργού έτσι και ο αργαλειός ήτανε το σπουδαιότερο εργαλείο της νοικοκυράς.

Η υφαντική, όπως κατά την αρχαιότητα, είχε προστάτη την Εργάνη Αθηνά, έτσι και στους νεότερους χρόνους κατείχε σπουδαία θέση στην οικιακή χειροτεχνία.

Για το στήσιμο του αργαλειού κάνουμε τα εξής:

Παίρνουμε τέσσερις (4) ξύλινους στύλους, που λέγονται κολώνες και πρέπει να είναι τετράγωνοι, ύψους 1,50 μέτρο περίπου και πάχους 10 ως 15 εκατοστών, τους οποίους τοποθετούμε όρθιους σε απόσταση μήκους 2 μέτρων και πλάτους 1 μέτρου.

Οι στύλοι αυτοί συνδέονται με τέσσερις δοκούς, που ονομάζονται ρεντίνες ή αστρόπινες. Οι δοκοί περνάνε μέσα από σχισμές στα άκρα των τεσσάρων κάθετων στηλών και στερεώνονται με σφήνες. Προς το κάτω μέρος του ικριώματος και 50 εκατοστά πάνω από το έδαφος είναι άλλοι τέσσερις δοκοί, οι οποίοι περνιόνται σε σκισμές των κάθετων στύλων και στερεώνονται με σφήνες.

Με αυτόν τον τρόπο, από τη μία εξασφαλίζεται η στερεότητα και η ακινησία των στύλων και από την άλλη γίνεται η λεγόμενη στρώση του αργαλειού.

Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία ρυθμίζονται τα αντιά και τα άλλα συναφή στα αντιά.

Τα αντιά στερεώνονται σε ντάκους, που προστίθενται στις εξωτερικές πλευρές των τεσσάρων στύλων.

Η πόστα του αργαλειού στηρίζεται σε μια δοκό (ρεντίνας ή αστροπίνας). Αυτή η δοκός μπαίνει στη μέση περίπου των δύο δοκών (αστροπινών) που συνδέουν τους στύλους κατά το μήκος. Στην ίδια δοκό στηρίζονται και τα σκοινιά, τα οποία έχουν δύο καρουλομάνες και τέσσερα καρούλια με τα οποία ρυθμίζεται η κίνηση των ζευλών και των μιταριών.

Έτσι στήνεται ο αργαλειός και παίρνει θέση η υφάντρα (ανυφαντίνα) προς το μέρος του μπροστινού αντιού.

Κάθεται σε μια σανίδα που μπαίνει στο ύψος της στρώσης και αποτελεί, κατά κάποιο τρόπο, μία από τις πλευρές της στρώσης. Τα ποδαρικά τοποθετούνται επί του εδάφους και συνδέονται με σιδερένια ράβδο. Τα άκρα της ράβδου μπαίνουν μέσα στις οπές δύο τεμαχίων σανίδων, οι οποίες στηρίζονται στα πλάγια της στρώσης και από τις δύο πλευρές του αργαλειού.

Όταν ο καιρός ήτανε ακατάλληλος για εργασία στους αγρούς, οι παλαιότερες γυναίκες πιάνανε τον αργαλειό. Σαν την γυναίκα του Οδυσσέα, τη σεμνή Πηνελόπη, υφαίνανε με υπομονή τα όμορφα υφαντά τους.


Σελίδες: 1 2 3

« Τα σπίτια μας »